Od 1932 do wybuchu II wojny światowej był asystentem w Zakładzie Ekonomiki i Organizacji Gospodarstw, równocześnie pracował w Wydziale Ekonomiki Gospodarstw Chłopskich w Państwowym Instytucie Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego. Rok później przeniósł się do Wołyńskiej Izby Rolniczej w Łucku, gdzie otrzymał stanowisko naczelnika Wydziału Finansowego, a w 1935 awansował na dyrektora.

Po wybuchu II wojny światowej zamieszkał na Kielecczyźnie, gdzie aktywnie był zaangażowany w działalność konspiracyjną. Należał do zgrupowania Jana Piwnika „Ponurego”, organizował zaopatrzenie oddziałów, obsługiwał radiostację oraz uczestniczył z Witoldem Maringiem w organizacji „Uprawa”, która przygotowywała przyszłą kadrę administracyjną. Ponadto pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej, gdzie prowadził działalność pomocową dla ludności cywilnej, a zwłaszcza zagrożonej zagładą społeczności żydowskiej.