Wśród nich byli Alan Kay, Charles Irby i Andries van Dam, a także Bob Sproull.
Engelbart, z pomocą swojego podzielonego na kilka strategicznie rozmieszczonych grup zespołu pod kierownictwem Billa Englisha, odpowiedzialnego za warstwę techniczną prezentacji, zademonstrował funkcjonalności NLS. Podczas prezentacji wykorzystano projektor Eidophor, który rzucał obraz z terminala komputera NLS na ekran o dużej powierzchni, dzięki czemu publiczność mogła obserwować poczynania Engelbarta. Obraz ten łączony był z obrazem pokazującym w czasie rzeczywistym samego Engelbarta oraz z wideotransmisją działań zespołu znajdującego się w ARC, w Menlo Park oddalonym o około 30 mil. Aby umożliwić transmisję danych między urządzeniami wejściowymi w Brooks Hall a znajdującym się w Menlo Park komputerem SDS-940, stworzone zostały dwa modemy o wysokiej szybkości działaniaW 1968, 1200 bodów – to było szybko. Co więcej, modemy były jednokierunkowe, tak więc potrzebny był jeden do wysyłania danych i drugi – do obierania.. Aby zapewnić dwukierunkową łączność wideo pomiędzy laboratorium a salą konferencyjną użyto dwóch łączy mikrofalowych i wozu transmisyjnego ustawionego na wzgórzu pomiędzy obiema lokalizacjami, który przedłużał sygnał.