Tam też, wraz z innymi zakopiańczykami utworzył „Groupe skier des Etudients Polonais” – grupę polskich studentów-narciarzy, działającą przy Club Alpin Francais (działającą do 1942 roku). W latach 1941–1943 Mieczysław Wnuk startował w licznych zawodach w kombinacji norweskiej i narciarstwie alpejski m.in. w Lans, Autrans, L’Alpe d’Huez, Chamonix, a także w konkursach Grand Prix des Aloes i Grand Prix de la Legion de Briangou. Pełnił również funkcję trenera biegów i skoków zawodników okręgu Grenoble.
W 1943 roku Francji Mieczysław Wnuk przez Hiszpanię i Gibraltar przedostał się 4 lutego 1943 do Wielkiej Brytanii. Tam – z uwagi na umiejętności i doświadczenie – został skierowany jaki instruktor do szkolenia komandosów w Dunblane. Wstąpił również na polski Wydział Prawa przy Uniwersytecie Oksfordzkim, który ukończył w 1946 roku. W 1950 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie zamieszkał w Trenton. W latach 1974–1987 kilkukrotnie przyjeżdżał do Polski. W 2006 roku opublikował swoje wspomnienia w książce pt.