Przebieg Po kilku sesjach nowego parlamentu von Imhof złożył dymisję z funkcji premiera. Powstały wakat wypełniono Tymczasowym Komitetem Rządzącym. Decyzja ta została podjęta przez wszystkich 12 wybieralnych członków zgromadzenia. Przeciwnych było trzech deputowanych nominowanych przez księcia, nieskuteczne okazały się próby opóźnienia dymisji podejmowane przez Jana Baptystę Rittera. Działanie parlamentu było niekonstytucyjne – uprawnienia do dymisjonowania i wyznaczania premiera posiadał jedynie książę. Przewodniczącym Komitetu został Martin Ritter, który nie został wybrany na deputowanego. W jej skład wchodzili ponadto Wilhelm Beck oraz Emil Batliner, zastąpiony 10 listopada przez Józefa Marxera. Wiadomość o wydarzeniach została opublikowana 8 listopada przez organ prasowy Partii Ludowej – „Liechtensteiner Volksblatt”.

thumb|Książę Liechtensteinu Jan II Dobry. Tymczasowy Komitet Rządzący nie zamierzał zrywać z monarchią, już sama jego proklamacja kończyła się zdaniem „Niech książę i ojczyzna żyją długo”. Książę Jan II cieszył się powszechnym szacunkiem w państwie, którym władał od 60 lat. Sam monarcha przebywał w Wiedniu, gdzie na własne oczy mógł obserwować przechodzenie władzy w ręce robotników i żołnierzy.