Z tego względu bardzo ważne jest zastosowanie właściwego rodzaju (gatunku) prochu do konkretnego typu broni.
Podczas strzału może nastąpić rozdęcie lufy, będące trwałym miejscowym odkształceniem plastycznym jej ścianki. Zjawisko to objawia się zwiększeniem w danym miejscu średnicy przewodu lufy, a w przypadku większych odkształceń również zwiększeniem jej średnicy zewnętrznej. Rozdęcie może powstać wskutek nadmiernego wzrostu (spiętrzenia) ciśnienia spowodowanego najczęściej gwałtownym zahamowaniem pocisku, co może być spowodowane wadami materiałowymi lub zanieczyszczeniem przewodu lufy.
Podczas wystrzału lufa nagrzewa się w wyniku oddziaływania na nią gazów prochowych i tarcia przechodzącego przez nią pocisku. Przegrzanie może doprowadzić do przedwczesnego zużycia jej przewodu, pogorszenia celności oraz samozapłonu spłonki i prochu. Przeciwdziałając temu zjawisku lufa poddawana jest chłodzeniu, najczęściej poprzez wystawianie jej na powietrze atmosferyczne, które w naturalny sposób obniża jej temperaturę (możliwe jest również stosowanie żebrowania na powierzchni lufy które zwiększa efektywność tego procesu). Dawniej w broni o dużej szybkostrzelności otaczano ją chłodnicą wypełnioną płynem lub stosowano systemy wymuszające przepływ powietrza lub wody wokół lufy.