Walka o prawa Polaków W 1917 r. Sobieszczański przy pomocy członków PPS i jeńców wojennych, teoretycznie uwolnionych z obozów jenieckich przez rewolucję marcową, doprowadził do zjednoczenia efemerycznych, programowo różnorodnych organizacji polskich, w Komitet Polskich Organizacji Społecznych (KAPOS). W Komitecie znaleźli się delegaci miejscowych organizacji politycznych, ekonomicznych i społecznych. KAPOS ze swoim przywódcą Sobieszczańskim wezwał Polaków całej Azji do jednoczenia się w walce o uzyskanie „cudzoziemskich praw”. KAPOS wzywał do tworzenia gmin polskich, gotowych do walki o zrzucenie rosyjskiego poddaństwa. Wkrótce KAPOS powołał Radę Bezpieczeństwa, czuwająca nad bezpieczeństwem irkuckich cudzoziemców. Sobieszczański utworzył na Syberii Towarzystwo Pomocy Ofiarom Wojny i Komitet Obywatelski, a w obliczu zbliżającej się ku Uralowi Armii Czerwonej powołał do życia Korpus Konsularny, w skład którego wchodzili przedstawiciele (konsulowie) kolonii cudzoziemskich. „Konsulem” polskim z wyboru był Sobieszczański. Korpus Konsularny ogłosił neutralność cudzoziemców przebywających w Rosji wobec rosyjskiej wojny domowej.