3675 m n.p.m.), następnie dwie bliźniacze turnie, zwane też zresztą Jumeaux (Bliźnięta), później dwie następne turnie, zwane Clochers des Alpes (Dzwonnice Alpejskie, ok. 3500 m n.p.m.) i w końcu kilka niższych turniczek, znanych jako Clochetons (Dzwonniczki).
W kierunku północnym szczyt Roche Méane opada wysokimi, stromymi zerwami na lodowiec Clot des Cavales, natomiast po stronie południowej – znacznie niższymi i nieco mniej stromymi ścianami na niewielki lodowczyk schodzący spod Grande Ruine.
Geologia Podstawę masywu Roche Méane budują jasne granity zwane granitami typu la Bérarde, natomiast partie wierzchołkowe (podobnie jak i pozostałych szczytów wspomnianej wyżej grani) – gnejsy typu Lavey.
Turystyka Szczyt dostępny jedynie dla doświadczonych turystów wysokogórskich i alpinistów. Wymaga stosowania sprzętu i technik alpinistycznych. Droga normalna prowadzi ze schroniska Adèle Planchard (3173 m n.p.m.) lodowcem na przełęcz Col du Diable i stamtąd granią południowo-zachodnią na szczyt. Przewyższenie: ok. 500 m, zasadnicze trudności grupują się na ostatnich 200 m, wiodących granią na szczyt. Czas wejścia (wraz z powrotem) ok. 6-7 godz.
Bibliografia Carte touristique 1:100 000 nr 54 "Grenoble. Gap", wyd. 3, IGN France, Paris 1977;
Przypisy
Kategoria:Szczyty Alp Delfinackich