Konstytucje bezpośrednio poprzedzały akty prawne wprowadzone w księstwie przez wójta krajowego Józefa Schlupplera. Działalność swoją rozpoczął od zniesienia urzędu landemanna. W 1808 roku zniesiono poddaństwo i wprowadzono księgi wieczyste. W 1812 roku wójt wprowadził w życie austriacki kodeks cywilny i karny. W tymże roku ustanowiono obowiązkowe szczepienia przeciw ospie, ochronę przeciwpożarową i włączono księstwo do systemu pocztowego Austrii. Schluppler zajmował się też nadawaniem ziemi i osuszaniem bagien.
Treść Konstytucja o nazwie „Landständische Verfassung von Liechtenstein” zachowywała absolutną władzę księcia. Składała się ona z 17 artykułów. Konstytucja Liechtensteinu opierała się na podziale stanowym, który w warunkach księstwa sprowadzał się do rozbicia na duchowieństwo i chłopstwo. Władzą ustawodawczą był Landtag. Zbierał się on pod przewodnictwem komisarza książęcego co najmniej raz w roku, w przypadku nadzwyczajnych sytuacji możliwe było zwołanie jego dodatkowych posiedzeń (nielegalne było jednak przedłużanie sesji). Ustawy musiały być zgodne z prawem austriackim, były uchwalane absolutną większością głosów. Każda z uchwał trafiała do księcia, który mógł ją przyjąć lub odrzucić.