W 1986 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
W latach 1967–1970 pracował na stanowisku kierowniku Katedry Tkactwa, w latach 1970–1995 był dyrektorem Instytutu Mechanicznej Technologii Włókna. W okresie 1969–1975 pełnił funkcję dziekana Wydziału Włókienniczego. W 1995 przeszedł na emeryturę. Do 2000 pozostał wykładowcą Politechniki Łódzkiej.
Był promotorem 21 prac doktorskich.
Otrzymał tytuł „Doctor honoris causa” Moskiewskiej Akademii Tekstylnej (1979) oraz Politechniki Łódzkiej (1996).
Był założycielem Akademii Inżynierskiej w Polsce i honorowym prezesem Stowarzyszenia Włókienników Polskich, honorowym członkiem Łódzkiego Towarzystwa Naukowego oraz członkiem rady Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Łodzi.
Był autorem 17 monografii, w tym 6 monografii książkowych, 165 rozpraw, artykułów naukowych, ponad 120 referatów i dwóch przekładów z zakresu mechanicznej technologii tekstyliówWykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. Opracował dwa podręczniki akademickie.