4) względem jeńców wojennych, którym najwyższy w miejscu ich pobytu dowodzący oficer służbowo oznajmił, że ustawy wojenne względem nich będą stosowane. kradzież, sprzeniewierzenie, uszkodzenie cielesne, zbrodnię lub występek przeciw obyczajności, ściganie przestępstwa niezależne jest od skargi poszkodowanego lub innej osoby uprawnionej do składania takiego wniosku. § 129. Dopuszcza się plądrowania, kto w polu, korzystając z popłochu wojennego lub nadużywając swej przewagi wojskowej: 1. zabiera jawnie lub wymusza w zamiarze bezprawnego przywłaszczenia sobie rzeczy, należące do mieszkańców kraju; 2. bez upoważnienia nakłada kontrybucje wojenne lub przymusowe dostawy, albo przekracza miarę rekwizycji sobie poruczonych, o ile to czyni dla swej korzyści. § 131 groził za plądrowanie więzieniem do lat 5 i przeniesieniem do drugiej klasy żołnierzyOznaczało to trwałą utratę orderów i odznaczeń honorowych (§ 39).. § 132. Złośliwe lub swawolne spustoszenie lub zniszczenie cudzych rzeczy w polu, ulega karze pozbawienia wolności do lat 2, w cięższych wypadkach – tej samej karze co plądrowanie. § 133. 1. Jeżeli plądrowanie lub czyn tak samo karany spełniono za pomocą gwałtu na osobie, orzeka się więzienie do lat 10.