351.
Stan tego rodzaju gospodarki w poszczególnych regionach zależał od zasobów, jakich dostarczała tam ziemia. Egipt był w dogodnej sytuacji ze względu na bardzo żyzne tereny rolnicze nad Nilem (nazwa kraju, to Kemet, co oznacza „czarną ziemię”), łagodny klimat, obfitość flory i fauny, a w górach po obu stronach rzeki bogactwo surowców skalnych i mineralnych. Brakujące surowce, takie jak drewno, srebro oraz wonności potrzebne do rytuałów sprowadzane były od samego początku z innych krajówDaumas 1973, s. 178.
Surowce naturalne Wydobycie kamienia: różowe granity w okolicy Asuanu, piaskowce w Gebel el-Silsila, łupki i brekcje w Wadi Hammamat, porfiry w Gebel Duchan, alabaster w Hat-Nub, wapienie w Tura i Maasara, różowy kwarcyt w Gebel el-Ahmar, bazalty i doleryty w Abuzabal.
Kamienie ozdobne: turkus, malachit, granat, zielony szpat polny i chalcedon na Półwyspie Synaj, kwarc, kalcyt i zielony szpat, onyks, ametyst, zielony beryl, chalcedon w pustyni na wschodzie, ametyst i kwarc w okolicy Asuanu, kwarc, kalcyt, w okolicy Asjut oraz chalcedon w okolicy Abu Simbel i oazie Baharija, a Morze Czerwone dostarczało korali i pereł.
Lapis lazuli sprowadzany był najprawdopodobniej z Afganistanu, natomiast złoto z NubiiDaumas 1973, s.