Śląsk opuścił po 5 latach, w 1925, aby znów z zespołem operetkowym udać się do Ciechocinka, a następnie Grodna. Od października 1926 do lutego 1929 był dyrektorem Teatru Miejskiego w Grudziądzu. W następnych latach w dalszym ciągu działał jako dyrektor zespołów między innymi w Ciechocinku i Grudziądzu. W czasie II wojny światowej, był poszukiwany przez Niemców za swoją aktywną działalność w czasach plebiscytowych. Ukrywał się jako Emil Czarnecki, przyjmując tożsamość swojego zmarłego brata. Zmarł po wojnie po przesłuchaniach w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego (UB).
Groby znajdują się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 210-3-19) oraz cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Warszawie Kategoria:Działacze plebiscytowi na Górnym Śląsku Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1947