Jedyny syn, Rajmund Berengar III, został po jego śmierci współwładcą hrabstwa, a po osiągnięciu pełnoletniości wygnał stryja (lub ten samowolnie udał się na krucjatę).
Pochówek thumb|200px|Grobowiec Rajmunda Berengara II w katedrze w Gironie Grobowiec został odnaleziony dopiero w 1982 roku. Zachowany był w dobrym stanie, a na bokach wyrzeźbione były tarcze z czterema pionowymi pasami, co przypomina herb Aragonii. Część badaczy sądzi, że to pierwsze zachowane przedstawienie tegoż herbu i że pochodzi on z Katalonii, a nie Aragonii. Większość odrzuca tę tezę, twierdząc, że owe tarcze zostały dodane w 1385 roku za panowania Piotra IV Aragońskiego, gdy grobowiec przenoszono.
Małżeństwa i potomstwo Wiadomo, że przed 6 czerwca 1078 został mężem Mahalty (Matyldy de Hauteville/z Apulii; ur. po 1058 - zm. 1111/2), córki Roberta Guiscarda (księcia Apulii i Kalabrii) oraz Siszelgajty. Małżeństwo to miało zacieśnić więzy katalońskie z innymi państwami Basenu Morza Śródziemnego. Małżonkowie razem mieli tylko jednego syna Rajmunda Berengara III Wielkiego, który urodził się bardzo krótko przed śmiercią ojca i został jego następcą. Matylda po morderstwie męża uciekła i została żoną Aimery I, wicehrabiego Narbonne. Została matką jego następcy, Aimery II.