Pośrodku umieszczono tarczę ze znakiem kojarzonym z rodem Parlerów.
Analiza Dokładne ustalenie proweniencji nie jest w pełni wyjaśnione, ze względu iż przestrzeń, gdzie miały miejsce prace nad dokończeniem budowy katedry w Kolonii obejmowała szeroki obszar, także na wschód od gotyckiej części - chóru z wieńcem kaplic. Konsolę znaleziono w 1824 r. w miejscu gdzie istniał do schyłku drugiej dekady XIX wieku kościół kolegiacki Panny Marii (Stift Sankt Maria ad Gradus, źródło z 1824 r. błędnie określa ten kościół jako "Margarethenkloster"), ukończony w latach 90. XIV wieku, lecz nie jest wykluczone, że konsola pochodziła z samej katedry.
Dzieło to stanowi kluczowy przykład obrazujący kilka zjawisk, które współistniały ze sobą w okresie schyłku XIV stulecia. Znak ukazany wedle ówczesnej konwencji heraldycznej jest de facto znakiem rodowym i jednocześnie odwołuje się do tradycji gmerków i znaków kamieniarskich, którymi posługiwali się masoni - architekci, budowniczowie, kamieniarze wykonujący w swoim zakresie także dzieła rzeźbiarskie związane z architekturą. Zachował się szereg dokumentów związanych z niektórymi członkami rodu Parlerów (m.in. Henrykiem Parlerem, Janem Parlerem z Gmünd), opieczętowanych znakiem identycznym jak na kolońskiej konsoli.