od 1936 był asystentem w katedrze matematyki Politechniki Warszawskiej na wydziałach chemii, a później inżynierii nie rezygnując z kariery nauczyciela w Liceum Handlowym. W 1936 habilituje się, ogłaszając treść rozprawy pod tytułem „O pokrewieństwie kontynuów” w Wiadomościach Matematycznych.
Podczas okupacji niemieckiej prowadził wykłady na tajnych kompletach w Warszawie (tzw. Kursy Jagodzińskiego). Po powstaniu warszawskim wyjechał do Częstochowy, gdzie również nauczał na tajnych kompletach. Po zakończeniu wojny objął stanowisko wykładowcy na Kursach Akademickich w Częstochowie. Od kwietnia 1945 na Uniwersytecie Łódzkim. Profesor Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi.
Dorobek naukowy Pierwsza praca WaraszkiewiczaZ. Waraszkiewicz, Uwaga o pewnym twierdzeniu p. Zygmunda (Remarque sur un théorème de M. Zygmund), C. R. Cracovie (1929), 275–279. dotyczyła wzmocnienia twierdzenia Zygmunda o absolutnej zbieżności szeregów Fouriera okresowych funkcji lipschitzowskich. Kolejne prace dotyczyły teorii continuuów. Waraszkiewicz skonstruował continuum różnych continuów płaskich, niebędących ciągłymi obrazami jeden drugiegoZ. Waraszkiewicz, Une famille indénombrable de continus plans dont aucun n’est l’image continue d’un autre, Fund. Math. 18 (1932), 118–137. (tzw. spirale Waraszkiewicza).