Dokument luźny.
Pogarszający się stan drewnianej kaplicy zrodził ideę, aby ewentualne pieniądze na jej gruntowny remont przeznaczyć na budowę nowego, większego kościoła. W tym czasie pojawiło się ponowne pragnienie usamodzielnienia się od zarzeckiej parafii i utworzenia niezależnej placówki, na której czele mógłby stać kapłan, stale zamieszkujący w miejscowości, zapewniając oczekiwaną posługę duszpasterską. Rada parafialna z Cieszacina Wielkiego uzyskała zgodę od proboszcza ks. Jana Klicha oraz dziekana o. Jana Bartnika, i rozpoczęto korespondencyjnie ubiegać się o zgodę na utworzenie parafii.
W 1997 r. mieszkańcy wsi w Cieszacinie Wielkim zaczęli zwracać się z prośbą do mieszkańców Cieszacina Małego, o przyłączenie się do inicjatywy utworzenia wspólnej parafii. Wymieniono wiele pism oraz opinii, pomiędzy mieszkańcami wiosek, a Kurią Metropolitalną. 27 lipca 1997 r. abp Józef Michalik ustanowił rektorat przy kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Cieszacinie Wielkim w parafii Zarzecze k/Jarosławia. 8 grudnia 1999 r. Rektorat w Cieszacinie Wielkim został przekształcony w samodzielną parafię.
+ Proboszczowie parafii 1.Ks. Stanisław Węglarz(rektor kościoła 1997–1999), 1999–20012.Ks. Robert Niemczyk2001–20153.Ks. Jacek Czerkas2015–20234.Ks. kan. Tomasz RuchałaPowitanie s.