Przez pewien czas pracowała jako konserwatorka kafli na Wawelu. Następnie otwarła wraz z Janiną Kluziewicz-Karbowską i Barbarą Żątowską pracownię, w której wytwarzały ceramikę. Żygulska zajmowała się wielkimi formami ceramicznymi do dekoracji architektonicznej. Przygotowywała m.in. mozaiki ceramiczne dla różnych instytucji, również kościołów i kaplic. Z 1954 pochodzi wykonana przez Żygulską chrzcielnica ze sceną Chrztu Pańskiego dla Kościoła Opatrzności Bożej w Katowicach. W 1963 wraz z Grażyną Borkowską-Niemojewską i Janiną Kluziewicz-Karbowską Żygulska wykonała majolikowe płaskorzeźby do kaplic chwalebnych na Kalwarii Panewnickiej w Katowicach. Mozaiki Ewy Żygulskiej zdobią salwatoriański Kościół Boskiego Zbawiciela w Krakowie. Projektowała witraże (Jawornik, Kobiernice, Płaz). Ze względów zdrowotnych zajęła się malarstwem pejzażowym, zdobywała nagrody. Przez kilkanaście lat była wiceprezeską krakowskiego okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. Działała w Towarzystwie Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich.