319, natomiast Jerzy Adam Radomski w szkicu biograficznym generała podał, że dowodził 12 pp od 20 grudnia 1918 roku do 21 stycznia 1919 roku, kiedy to został zatrzymany przez władze czeskie w drodze powrotnej z Dolnej Austrii i internowany do 30 marca 1919 roku. Autorzy Księgi chwały piechoty podali, że Eugeniusz Stecz dowodził pułkiem od 1 do 20 stycznia 1919 roku, natomiast Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie ..., s. 170 podali, że dowodził pułkiem od stycznia do października 1919 roku.. 1 kwietnia 1919 roku został dowódcą Szkoły Podoficerów Okręgu Wojskowego Cieszyn. Od 28 maja 1919 roku czasowo dowodził grupą Frontu Cieszyńskiego na czele, którego stał pułkownik Franciszek LatinikJerzy Adam Radomski podał, że Eugeniusz Stecz był „dowódcą Frontu Śląskiego (Cieszyńskiego), a od 25 czerwca 1919 roku dowódcą Obozu Ćwiczeń formacji marszowych 6 Dywizji Piechoty w Cieszynie i Bielsku”.. 25 października 1919 roku objął dowództwo 46 pułku Strzelców Kresowych, który w 1921 roku został przemianowany na 5 pułk Strzelców Podhalańskich. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika piechoty, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 29 maja 1920 roku, poz.