Historia thumb|200px|Zawodnicy walczący w rękawicach MMA Pierwsze rękawice ochraniające dłonie, lecz mające odsłonięte palce, pojawiły się pod koniec lat 80. na japońskich galach Shooto, gdzie toczono walki w formule shoot-wrestlingu (pojedynki zapaśnicze z dozwolonymi ciosami). W Stanach Zjednoczonych jako jeden z pierwszych zawodników, który używał tego typu rękawic, był David "Tank" Abbott walczący na pierwszych galach UFC na początku lat 90. Od 1997 obowiązkowe stało się w UFC toczenie walk w rękawicach, a do końca roku praktycznie w całym kraju. W Polsce pierwszy oficjalny pojedynek MMA odbył się w 2002 roku, a zawodnicy mieli na sobie chwytne rękawice.
Ochrona Chronią dłonie głównie przed zadrapaniami, przetarciami oraz kontuzjami takimi jak złamania śródręcza. Posiadają stabilizator przy rzepie na nadgarstek, by zmniejszyć jego obciążenie przy uderzeniach. Istnieją również rękawice posiadającą grubszą budowę, co przekłada się na zwiększoną ochronę dłoni, oraz mają zabezpieczone od zewnątrz palce (z drugiej strony nadal są odsłonięte, by móc chwytać). Rękawice te mają też na celu ograniczyć obrażenia (rozcięcia skóry) zadawane rywalowi w walce.