Po powrocie do Polski od 1 sierpnia 1920 do 1 stycznia 1921 był uczniem 33. klasy Szkoły Podchorążych Piechoty. W 1926 roku służył w 6 pułku piechoty Legionów. Został odkomenderowany do 6 pułku lotniczego stacjonującego we Lwowie, gdzie pełnił służbę w 6 eskadrze. W 1929 roku został przeniesiony na stanowisko referenta do Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych. 12 marca 1933 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 25. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. Od 1934 roku służył w 3 pułku lotniczym, na stanowisku oficera taktycznego, a następnie dowódcy 34 eskadry liniowej.
W 1934 roku uczestniczył (w załodze z Janem Balcerem) w Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych (Challenge 1934) w Warszawie na samolocie PZL-26.
Zginął (wraz z kapralem Franciszkiem Bekasiakiem) w wyniku zderzenia z ziemią w czasie nocnego lotu ćwiczebnego na samolocie Potez XXV nr 42-230.