Henri Rougier (ur. 28 października 1876 roku w Marsylii, zm. 22 lipca 1956 roku w Marsylii,) – francuski kierowca wyścigowy, pilot, rowerzysta i przedsiębiorca. Kawaler orderu Legii Honorowej, a także odznaczony Krzyżem Wojennym oraz Medalem lotniczym.
Kariera Rougier był głównym dealerem samochodów Turcat-Méry i właśnie samochodów tego producenta używał w wyścigach samochodowych. Był to sposób na rozwój techniczny konstrukcji, a także na rozreklamowanie marki. W 1903 roku Francuz ukończył na jedenastej pozycji Wyścig Paryż-Madryt, a w klasie samochodów ciężkich był dziewiąty. 17 czerwca 1904 roku w Pucharze Gordona Bennetta dojechał do mety jako trzeci na trasie w górach Taunus. W wyścigu Circuit des Ardennes, organizowanym we francuskiej miejscowości Bastogne Rougier korzystał z samochodu Lorraine-Dietrich. W 1906 roku stanął na najniższym stopniu podium. Wielokrotnie Francuz startował w Grand Prix Francji, jednak w latach 1906-1908 oraz 1923 nie osiągał linii mety. W 1911 roku zorganizowano pierwszy w historii Rajd Monte Carlo. Rajd ten polegał na dotarciu do Monako z wybranego przez siebie (i zaakceptowanego przez organizatorów) miejsca. Rougier był jednym z kierowców, którzy wyruszyli z Paryża.