Jego żona Irena pełniła w Sanoku funkcję przewodniczącej miejscowej Rodziny WojskowejEdward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym. Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 608.. 12 marca 1929 roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sanok na stanowisko pełniącego obowiązki komendantaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90.. Z dniem 31 lipca 1931 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako podpułkownik piechoty przeniesiony w stan spoczynku był w oficerskiej kadrze okręgowej nr X jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sanok.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był dowódcą batalionu wartowniczego nr 102 w składzie Grupy „Drohobycz”.
Odznaczenia Krzyż Walecznych – dwukrotnie
Przypisy
Bibliografia