thumb|Kość potyliczna – widok od tyłu thumb|Kość potyliczna – widok od środka thumb|Kość potyliczna – widok od góry Kość potyliczna () – w anatomii człowieka jedna z kości mózgoczaszki. Jest to kość nieparzysta.
Kość potyliczna składa się z czterech części. Są toː część podstawna (pars basilaris) łuska potyliczna (squama occipitalis) dwie części boczne (partes laterales) Z punktu widzenia historii ewolucyjnej były to pierwotnie (u ryb i gadów) odrębne kości (podstawnopotyliczna, dwie bocznopotyliczne i potyliczna górna), które u większości ssaków zrastają się w jedną kość potyliczną.
Część podstawna Część podstawna kości potylicznej to płaska płytka kostna o kształcie klina o zbitym, kierującym się w tył ostrzu i gąbczastej podstawie. U młodych osobników występuje tutaj chrząskozrost klinowo-potyliczny (synchondrosis sphenooccipitalis), łączący się z trzonem kości klinowej, zbudowany z chrząstki szklistej, który kostnieje w wieku 18–25 lat. Wzdłuż tylnego brzegu widnieje bruzda zatoki skalistej dolnej (sulcus sinus petrosi inferioris). Pomiędzy kośćmi leży tam zatoka skalista dolna.