W 1960 znów został premierem, ale już po czterech miesiącach zrezygnował z tej funkcji z powodu sporów koalicyjnych a jego partia UNP przeszła po wyborach do opozycji. Po wygraniu przez UNP przedterminowych wyborów w 1965 został premierem po raz trzeci. Tym razem rządził przez pięć lat. Dążył do pogodzenia zwaśnionych ze sobą nacjonalistów syngaleskich i tamilskich. Przeprowadził reformy wyciągające gospodarkę kraju z kryzysu. Tak zwana "zielona rewolucja" w rolnictwie przyniosła wielki sukces. Sama produkcja ryżu podwoiła się w ciągu zaledwie czterech lat. Kolejne wybory, w 1970 jednak przegrał na rzecz partii byłej premier Sirimavo Bandaranaike.
Pozostał aktywny w polityce aż do swojej śmierci w kwietniu 1973. Jego pogrzeb zgromadził nieprzebrane tłumy i do dziś wspomina się go jako prawdziwego demokratę i męża stanu.
Przypisy
Bibliografia Życiorys na infolanka.com Wspomnienie na lankalibrary.com
Kategoria:Premierzy Sri Lanki Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1973