W 1683 roku nad bramą wejściową umieszczono popiersie Wielkiego Mistrza Zakonu Maltańskiego Gregorio Carafa.

Budynek służył zakonowi do roku 1798, do rozpoczęcia francuskiej okupacji Malty, kiedy to został przejęty przez wojska Napoleona i stał się kwaterą główną Armii Francuskiej. Po zajęciu wyspy przez Brytyjczyków obiekt został zajęty przez dowództwo korpusu Armii Brytyjskiej. Mieściła się w niej także messa oficerska. Od 1920 roku w części budynku rozpoczęło działalność założone przez Themistoclesa Zammita Muzeum Archeologiczne.

W czasie II wojny światowej budynek uległ znacznym zniszczeniom. Po wojnie został odbudowany i od marca 1956 roku mieściła się w nim Szkoła Sztuk Pięknych. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych budynek był wykorzystywane przez różne jednostki administracji Malty. Od 1997 roku budynek stał się siedzibą Ministerstwa Turystyki Malty. Obiekt jest zarządzany przez Malta Tourism Authority, których stał się siedzibą od 1 marca 2002 roku.

Obiekt został wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01129.

Przypisy

Kategoria:Zabytki Malty Kategoria:Architektura Valletty Kategoria:Architektura barokowa na Malcie Włoski Kategoria:Nieistniejące muzea