Z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawnych prawo do ulgi nie było obwarowane dodatkowymi kryteriami, np. wysokością dochodu podatnika czy statusem zatrudnienia. Ograniczenia co do prawa do ulgi wynikały natomiast z umieszczenia ulgi w konstrukcji właśnie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skutkiem tego jest generalne ograniczenie grupy beneficjentów do podatników podatku dochodowego od osób fizycznych obliczających podatek według skali podatkowej. W rezultacie ze wsparcia są wykluczone te rodziny, których dochody pochodzą ze źródeł wyłączonych z obowiązku podatkowego na mocy ustawy (dotyczy to głównie przychodów z działalności rolniczej i leśnej). Z ulgi nie mogą skorzystać również podatnicy, którzy rozliczają podatek dochodowy od osób fizycznych według innych form, takich jak podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych oraz karta podatkowa.
W rezultacie z ulgi prorodzinnej w latach 2007–2013 skorzystało rocznie ok. 4 mln podatników, stanowiących średnio tylko 17,35% ogółu podatników podatku dochodowego od osób fizycznych. Wskaźnik ten uwzględnia wyłącznie podatników, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania podatkowego.