Tadeusz Stanisław Onyszkiewicz (ur. 28 kwietnia 1906 we Lwowie, zm. 21 listopada 1989 w Zamościu) – polski lekarz-chirurg.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Agaty z Kellerów. Po ukończeniu w 1925 III Państwowego Gimnazjum im. Króla Stefana Batorego we Lwowie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Od trzeciego roku studiów był asystentem w kierowanej przez prof. Hilarego Schramma uniwersyteckiej klinice chirurgicznej. 7 listopada 1933 uzyskał dyplom lekarza i otrzymał etat na Oddziale Chirurgii w Państwowym Szpitalu Powszechnym we Lwowie, w 1938 przedstawił pracę doktorską Otok ropny opłucnej u dzieci i jego leczenie chirurgiczne i uzyskał tytuł doktora nauk medycznych. Pod koniec tego samego roku wygrał konkurs na stanowisko ordynatora Oddziału Chirurgicznego Szpitala Rady Powiatowej w Zamościu i objął je z dniem 1 stycznia 1939. Podczas II wojny światowej działał jako uczestnik ruchu oporu, operował rannych partyzantów, przechowywał i leczył poszukiwanych przez Gestapo, a po powstaniu Armii Krajowej był lekarzem zaufanym. Ukrywał i leczył również Żydów. Po zakończeniu działań wojennych nadal pełnił funkcję ordynatora, a od 1 kwietnia 1946 dyrektora Szpitala Powiatowej Rady Narodowej w Zamościu.