Wkrótce potem zbliżył się do dworu cesarskiego.
6 czerwca 1733 roku został mianowany nowym ordynariuszem diecezji hradeckiej przez cesarza Karola VI Habsburga po przejściu jej dotychczasowego biskupa Moritza Adolfa Karla z Saksonii-Zeitz na urząd biskupa litomierzyckiego. 18 grudnia tego samego roku decyzję o jego nominacji zatwierdził papież Klemens XII. 6 czerwca 1734 roku miała miejsce jego konsekracja biskupia.
Podczas swoich rządów w diecezji erygował wiele nowych parafii, wydał przepisy regulujące stroje dla kapłanów oraz innych dostojników kościelnych. Od 1735 roku wspierał misje jezuickie mające na celu krzewienie wiary, a także w 1737 roku sprowadził do katedry św. Ducha w Hradcu Králové otrzymane od Klemensa XII relikwie św. Klemensa, który stał się jednym ze współpatronów biskupstwa.
W czasie wojen śląskich w 1741 i 1744 roku rozwój diecezji został zahamowany przez okupację wojsk pruskich. W celu poprawy sytuacji ekonomicznej nabył w 1747 roku dobra ziemskie Zajezdez (Zájezdec), a w 1750 roku Raubowitz (Hroubovice). W Chlumie zbudował zamek biskupi.