Funkcję tę sprawował do 1962 roku, kiedy to ówczesne władze zabroniły dwuetatowości. Na Politechnice Łódzkiej w latach 1951–1953 i 1954–1958 był prodziekanem oraz w latach 1953–1954 dziekanem Wydziału Chemicznego.

W 1955 roku uzyskał tytuł docenta, w 1957 profesora nadzwyczajnego, a w 1967 zwyczajnego.

W 1964 w uznaniu zasług dla rozwoju miasta wyróżniony został Honorową Odznaką Miasta Łodzi.

W latach 1960–1970 był kierownikiem Katedry Matematyki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Łódzkiego, a od 1970 pierwszym dyrektorem powstałego Instytutu Matematyki, które to stanowisko obejmował do końca swego życia. W latach 1958–1965 był dziekanem Wydziału Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UŁ i prorektorem uczelni w 1965–1968. W okresie od 10 kwietnia do 30 września 1968 pełnił obowiązki rektora UŁ.

Był uznanym specjalistą w zakresie ekstremalnych zagadnień teorii funkcji analitycznych.

Miejsce spoczynku Został pochowany na Cmentarzu katolickim przy ulicy Ogrodowej w Łodzi.

Przypisy

Bibliografia