Pozostawał premierem jeszcze przez kilka miesięcy, gdyż żaden polityk nie zgadzał się na przejęcie jego zadań.
Ostatecznie następcą as-Saduna został Taufik as-Suwajdi (były premier zachowywał przy tym nieformalny wpływ na jego działania), jednak jego gabinet funkcjonował tylko kilka miesięcy i we wrześniu 1929 as-Sadun objął urząd premiera po raz czwarty, ponownie też został ministrem spraw zagranicznych. Ponownie próbował prowadził z Brytyjczykami negocjacje w sprawie pełnej niezawisłości Iraku, jednak ponownie poniósł porażkę, a król Fajsal nadal mu nie ufał. Oskarżany przez część polityków o zdradę kraju, surowo skrytykowany w czasie debaty parlamentarnej po wygłoszeniu przez króla mowy tronowej, w poczuciu klęski, które spotęgowały jeszcze osobiste kłopoty, as-Sadun popełnił samobójstwo. Nowy rząd utworzył Nadżi as-Suwajdi, pozostawiając na stanowiskach niemal wszystkich ministrów powołanych przez as-Saduna.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Premierzy Iraku Kategoria:Iraccy ministrowie finansów Kategoria:Iraccy ministrowie obrony Kategoria:Iraccy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Iraccy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Iraccy samobójcy Kategoria:Liberałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Osmańscy parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Wojskowi Imperium Osmańskiego Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Działacze Komitetu Jedności i Postępu