Jurij Fedorowycz Łapczynski, ukr. Юрій Федорович Лапчинський, ros. Юрий Федорович Лапчинский, Jurij Fiodorowicz Łapczinski (ur. w Carskim Siole, zm. 16 października 1937 w ZSRR) – rosyjski rewolucjonista, ukraiński komunista, radziecki dyplomata, działacz państwowy.
Życiorys Ukończył gimnazjum. W 1905 roku wstąpił do frakcji bolszewickiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (RSDRP). W 1910 roku był aresztowany za działalność rewolucyjną. W 1911 roku ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Petersburgu. W 1914 roku zesłano go do guberni chersońskiej. Po powrocie z zesłania w 1915 roku, został adwokatem w Krzemieńczuku. Jednocześnie kierował strukturami RSDRP(b) w pobliskim miasteczku Kriukowo. W 1917 roku zorganizował Radę Delegatów Robotniczych i Wojskowych w Kremeczudze. Od sierpnia tego roku kierował miejscowym komitetem ochrony rewolucyjnej. Na pocz. listopada uczestniczył w obwodowym zjeździe Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików) (RKP(b)) w Kijowie, zaś pod koniec listopada w pierwszym wszechukraińskim zjeździe rad w Charkowie. Wybrano go członkiem centralnego komitetu wykonawczego rad Ukrainy. Następnie objął funkcję narkoma spraw społecznych, zaś w marcu 1918 roku narkoma sprawiedliwości. Jednocześnie kierował sekretariatem krajowym.