Bochotnica – po raz pierwszy w źródłach występuje w 1317, zwana też Małąwieś położona 4 km na NE od Kazimierza Dolnego, u ujścia rzeki Bystrej do Wisły, około 85 km na NE od klasztoru świętokrzyskiego, 22 km na NE od Braciejowic.
Podległość administracyjna Powiat lubelski, wiek XIX powiat nowoaleksandryjski. Parafia Kazimierz Dolny.
Kalendarium wieku XV Wieś stanowiła własność szlachecką. Wymieniona została w dokumencie z r. 1330 w liczbie włości Dzierzka kasztelana krakowskiego i brata jego Hostasiusza (Ostasza) herbu Lewart (protoplaści rodu Firlejów) Do Bochotnicy według tegoż aktu należały dwie wioski (villulae): Wirzchoniów i Rudka (Kod. Mał., II,275). pomiędzy 1317-30 rokiem Władysław Łokietek dwukrotnie przenosi na prawo średzkie Bochotnicę wraz z przynależnymi doń wsiami Rudka i Wierzchoniów, należące do braci Dzierżka i Ostasza z Bejsc i Mełgwi Z obszaru archidiakonatu lubelskiego przeniesienie na to prawo dotyczy całych wsi (Goszczą, Mełgiew, Janowice, Dąbrówka, Sławin, Motycz, Bochotnica i Markuszów) lub ich części (Tarkawica i Kolechowice).