Sabri al-Asali, (ur. 1903, zm. 13 kwietnia 1976) – syryjski polityk, trzykrotny premier Syrii w latach 1954 i 1955 oraz ponownie od 1956 do 1958.
Życiorys Wczesna działalność Pochodził z zamożnej rodziny właścicieli ziemskich z Damaszku. W 1925 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Damasceńskim. Znaczący wpływ miał na niego wuj, Szukri al-Asali, deputowany do parlamentu Imperium Osmańskiego i uczestnik arabskiego ruchu niepodległościowego. Brał udział w zbrojnym powstaniu Arabów syryjskich przeciwko ustanowieniu mandatu francuskiego w Syrii, za co w 1926 został zmuszony do wyjazdu do Arabii Saudyjskiej. Jej władca, król Abd al-Aziz ibn Su’ud, zatrudnił go jako doradcę. W Ar-Rijadzie poznał innego syryjskiego działacza niepodległościowego, Szukriego al-Kuwatliego. Razem wrócili do Damaszku w 1932, gdy francuskie władze mandatowe ogłosiły amnestię powszechną. Al-Asali otworzył w stolicy Syrii praktykę prawniczą. Działalność w okresie mandatu francuskiego W sierpniu 1933 należał do założycieli Ligi Akcji Narodowej, arabskiej organizacji stawiającej sobie za cel walkę z zachodnią obecnością na Bliskim Wschodzie i utworzenie jednego państwa arabskiego. Al-Asali został jej pierwszym sekretarzem generalnym, był również aktywnym publicystą, piszącym na łamach oficjalnego pisma organizacji.