Po wybuchu wojny ZSRR z Niemcami od września 1941 do lipca 1942 dowódca tyłów Sił Wojskowo-Powietrznych Frontu Leningradzkiego, w latach 1942–1943 komisarz i zastępca dowódcy 15 Samodzielnego Specjalnego Pułku Lotniczego ds. politycznych Frontu Leningradzkiego, od 1943 pracownik ludowego komisariatu przemysłu papierniczego ZSRR, od marca 1944 do lipca 1946 kierownik wydziału przemysłu papierowego Komitetu Obwodowego WKP(b) w Leningradzie, od lipca 1946 do kwietnia 1947 kierownik wydziału przemysłu leśnego i papierniczego Zarządu Kadr KC WKP(b). Od 14 kwietnia do 28 listopada 1947 minister przemysłu celulozowego i papierniczego ZSRR. W latach 1947–1950 zastępca ministra przemysłu leśnego i papierniczego ZSRR, 1950–1952 dyrektor kombinatu celulozy i papieru w obwodzie permskim, 1952–1954 dyrektor kombinatu celulozy i papieru w obwodzie kałuskim, 1954–1958 pracownik ministerstwa przemysłu papierniczego i drzewnego ZSRR, 1958–1961 dyrektor fabryki kartonów w obwodzie moskiewskim, od stycznia 1961 na emeryturze. Odznaczony Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy.