Pierwotne wejście do wieży znajdowało się na poziomie pierwszego piętra od strony lądu i było dostępne tylko poprzez specjalną drabinę, okno obserwacyjne znajdowało się po przeciwnej stronie wieży. W latach 1715–1716, podobnie jak kilka innych, wieża St. Julien została wyremontowana i przebudowana. Dobudowano wówczas półkolistą baterię od strony morza. Pierwotnie bateria była otoczona murem z otworami strzelniczymi, obecnie mur już nie istnieje. Podobnie nie zachował się murek z otworami strzelniczymi okalający dach.

W XVIII wieku oraz w czasie II wojny światowej obiekt służył jako posterunek obserwacyjny armii brytyjskiej. Wieża jest własnością Rządu Malty i wydzierżawiona osobie prywatnej. Wraz z baterią jest użytkowana jako restauracja na świeżym powietrzu. Została wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01383.

Przypisy

Bibliografia Charles Stephenson, The Fortification of Malta 1530-1945, Osprey Publishing, 2004, .

St. Julians Kategoria:Zabytki Malty St. Julians Kategoria:Restauracje na Malcie Kategoria:Fortyfikacje Zakonu Maltańskiego Kategoria:Sliema