W latach 1981–1985 sprawował funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego Technologicznego Politechniki Warszawskiej. Z funkcji tej został odwołany przez ówczesne władze w związku z represjami politycznymi. Był wybitnym specjalistą inicjującym nowe prace badawcze. Jego liczne pomysły naukowo-badawcze zostały wdrożone w praktyce.
Wynalazł i opatentował m.in. „masę do produkcji rdzeni i form odlewniczych” - 3 listopada 1976 oraz „sposób wytwarzania stopowych warstw powierzchniowych na odlewach” – kwiecień 1990.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (138a-5-30).
Stanowiska W latach 1950–1951 adiunkt, a następnie docent w Katedrze Odlewnictwa Politechniki Warszawskiej. Od 1983 r. profesor nadzwyczajny. Od 1970 r. pierwszy dyrektor Instytutu Technologii Bezwiórowych. W latach 1973–1991 kierownik Zakładu Odlewnictwa. W latach 1981–1985 dziekan Wydziału Mechanicznego Technologicznego Politechniki Warszawskiej. Przewodniczący Zarządu Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich.
Członkostwa Członek: Komitetu Metalurgii Polskiej Akademii Nauk PAN Rady Naukowej Instytutu Odlewnictwa w Krakowie Zarządu Głównego Stowarzyszenia Odlewników Polskich w Krakowie Zarządu Oddziału Warszawskiego STOP.