Od września 1980 był działaczem NSZZ „Solidarność”. Przekazał Miejskiemu Komitetowi Zakładowemu lokal kierowanego przez siebie SDK, mieszczącego się w budynku przy ul. Adama Mickiewicza 24. Od 15 sierpnia 1981 był w Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował i wspierał działaczy „Solidarności”, w grudniu 1981 był współzałożycielem i do października 1982 współwydawcą pisma „Biuletyn” (wraz z nim Piotr Kaczmarczyk i Marian PilchFranciszek Oberc: Kalendarium sanockie 1974–1994, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 955.).
W styczniu 1982 zdymisjonowany z funkcji dyrektora SDK, podejmuje pracę w Muzeum Budownictwa Ludowego, a 8 listopada 1982 został aresztowany w wyniku podjętego rozpracowania środowiska członków Solidarności w ramach SOS o kryptonimie „Skansen”, zatrzymania obejmują pracowników SFA, sanockiego Skansenu i grupy Witalisa w tym m.in. od 27 października do 8 listopada 1982 Andrzeja Szczepkowskiego, Marka Konika, Jana Nebesio, Kazimierza Hanusa, Tadeusza Prugara, Tadeusza Ogarka, Tadeusza Janczura, Mariana Pilcha, Michała Millera, Barbary Sokołowskiej, Wiesława Banacha, Jadwigi Koncewicz, Władysława Szulca, Piotra Wortykiewicza, Stanisława Terefinko i innych, po czym 31 grudnia 1982 zwolniony z więzienia.