Po wojnie zweryfikowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari. Po wojnie ukończył Centrum Wyszkolenia Kawalerii. Od 1922 do 1925 nadał służył w swoim wojennym pułku, przemianowanym na 3 pułk szwoleżerów na stanowisku dowódcy szwadronu. Został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. Z dniem 7 kwietnia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 19 szwadronu kawalerii. Z dniem 31 lipca 1930 został przeniesiony z KOP do 3 pszwol. w Suwałkach. 2 grudnia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 30. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1931 został przeniesiony do 4 pułk ułanów w Wilnie na stanowisko kwatermistrza. W 1938 został przeniesiony do 26 pułku ułanów w Baranowiczach na stanowisko II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza). Pozostawał na tym stanowisku do września 1939.
W czasie kampanii wrześniowej służył nadal jako zastępca dowódcy, a następnie jako dowódca 26 pułku ułanów. Walczył na Lubelszczyźnie.