W medycynie ludowej stosuje się ją do leczenia chorób wątroby, cukrzycy, bólu w klatce piersiowej, udaru serca, bólu żołądka, bielactwa nabytego, biegunki, zapalenia oskrzeli, robaków pasożytniczych. W doświadczeniach na zwierzętach i ludziach G. tournefortii wykazała własności lecznicze: ma działanie hipoglikemizujące, przeczyszczające, uspokajające, przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwpłytkowe. Może być stosowana w leczeniu chorób zakaźnych, chorób układu pokarmowego, raka i wysokiego ciśnienia krwi, wymaga to jeszcze przeprowadzenia uzupełniających badań klinicznych.
Udział w kulturze Według większości badaczy roślin biblijnych w Biblii pod hebrajską nazwą galgal kryje się Gundelia tournefortii. Słowo to wymienione jest w Biblii dwa razy: w Księdze Psalmów (83,14) i w Księdze Izajasza (17,13). Wymienione jest również w Talmudzie babilońskim. W polskim tłumaczeniu w Biblii Tysiąclecia (Ps 83,14) jest werset: „O Boże mój, uczyń ich podobnymi do źdźbeł ostu, do plew gnanych wichurą”, w przypisach jest wyjaśnienie, że źdźbła ostu i plewy gnane wichurą to Gundelia tournefortii. Avinoam Danin, botanik izraelski, znalazł dużą ilość pyłku Gundelia tournefortii na Całunie Turyńskim. Ilość tego pyłku znacznie przekracza jego naturalny opad, co tłumaczone jest złożeniem kwiatów tego gatunku na Całunie.