Duża liczba ofiar śmiertelnych nie tylko spowodowała gwałtowny wzrost nastrojów antyniemieckich w Holandii (w kraju, który do tej pory był w większości wrogi Wielkiej Brytanii z powodu II wojny burskiej), ale także znacznie zwiększył przemyt towarów na obszarze przygranicznym, co było bardzo dochodowe dla lokalnych przemytników.
Drut nie przebiegał całkowicie wzdłuż granicy i nie przecinał rzek. Niemcy umożliwili także przechodzenie miejscowym na nabożeństwa, w dni targowe i podczas żniw. W październiku 1918 roku Niemcy otworzyli granicę, aby przepuścić uchodźców z Francji i Belgii, żeby nie blokować niemieckich linii komunikacyjnych w Belgii. Tuż przed końcem wojny cesarz Wilhelm II przekroczył granicę i uciekł do neutralnej Holandii, aby się tam schronić.
Natychmiast po podpisaniu rozejmu w Compiègne 11 listopada 1918 roku elektrownie wokół drutu zostały zamknięte, a mieszkańcy po obu stronach granicy wkrótce zniszczyli znienawidzone ogrodzenie. Dziś z oryginalnego drutu pozostały tylko znaki ostrzegawcze; jednakże na niektórych obszarach zrekonstruowano niektóre odcinki, na przykład w pobliżu Hamont-Achel, Zondereigen i Molenbeersel.
Przypisy
Kategoria:Bariery graniczne Kategoria:Granice Belgii Kategoria:Granice Holandii Kategoria:Belgia podczas I wojny światowej Kategoria:Historia Holandii Kategoria:I wojna światowa