Około 8–9 maja 1945 powrócił do Polski. Do 3 września 1945 przebywał na rekonwalescencji w Sanoku. 1 czerwca 1945 został zrehabilitowany w Krakowie. Od 3 września 1945 do 1 lipca 1948 jako pracownik umysłowy był zatrudniony w przedsiębiorstwach i instytucjach państwowych. Od 4 września 1945 do 15 czerwca 1946 był sprzedawcą w Państwowym Monopolu Spirytusowym w Lesku. Od 15 czerwca do 1 grudnia 1946 był sekretarzem w Państwowym Przedsiębiorstwie Traktorów i Maszyn Rolniczych. Od 16 grudnia 1946 do 31 sierpnia 1950 był nauczycielem w Państwowym Liceum Rolniczym w Dąbrówce Polskiej pod Sanokiem. Od 1 września 1950 do 30 listopada 1951 przy Lidze Przyjaciół Żołnierza Oddział Sanok pełnił funkcję kierownika administracyjnego odbudowy Domu Żołnierza w Sanoku. Od 14 lutego 1952 do 31 stycznia 1955 był pracownikiem umysłowym w Rejonie Eksploatacji Dróg Publicznych w Sanoku. Od 1 lutego do 31 marca 1955 był pracownikiem umysłowym w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Hurtu Spożywczego w Sanoku. Od 1 kwietnia 1955 do 3 lipca 1958 był pracownikiem umysłowym w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku. Od 1 lipca 1958 przebywał na rencie starczej.