Antoni Porębski (ur. 3 maja 1898 w Wielopolu, zm. 18 maja 1967 w Sanoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, dziekan, kanonik honorowy kapituły przemyskiej, prepozyt.
Życiorys thumb|240px|Grobowiec Porębskich Urodził się 3 maja 1898 w Wielopolu koło Zagórza w wielodzietnej rodzinie jako syn Jana (1867-1936, strażnik kolejowy) i Walerii z domu Staniec (1879-1933). Kształcił się w C. K. Gimnazjum Męskim w pobliskim Sanoku, gdzie podczas I wojny światowej w 1916 ukończył V klasę. Następnie uczęszczał do Gimnazjum w Przemyślu. Od 1910 był w harcerstwie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości jako ochotnik służył jako żołnierz w Wojsku Polskim od listopada 1918 do 1920. Ukończył Seminarium Duchowne w Przemyślu. 27 maja 1923 otrzymał święcenia kapłańskie. Od 1923 do 1924 posługiwał jako katecheta w parafii Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Rzepienniku Biskupim. Od października 1924 pracował w przemyskiej Kurii Biskupiej, w tym jako sekretarz, od grudnia 1924 kapelan domowy biskupa ordynariusza bpa Anatola Nowaka, od połowy 1926 notariusz Sądu Duchownego oraz wicekanclerz. W 1928 zdał egzamin konkursowy. Publikował artykuły o treści religijnej w prasie katolickiej. Był redaktorem periodyku „ Kronika Diecezji Przemyskiej”.