Po około trzech latach służby powrócił do rodzinnego Zasławia i zajął się gospodarowaniem w majątku. Rodzina Łepkowskich posiadała obszary na terenie obecnego Zagórza, w tym Zasławie i Wielopole. Pod koniec XIX wieku Maksymilian Łepkowski był właścicielem tabularnym dóbr Zasławie.
Reprezentując własność ziemską jako właściciel dóbr tabularnych w 1870 został wybrany z grupy większych posiadłości do Rady c. k. powiatu sanockiego, obejmując wówczas członkiem wydziału powiatowegoAlojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.. Później był wybierany ponownie do rady. Pełnił funkcję prezesa i marszałka wydziału rady (1871–1875Według Bolesława Lewickiego był marszałkiem już w 1869.); jego zastępcą był Zenon Słonecki , który został jego następcąAlojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 356.. Został wybrany posłem do Rady Państwa w Wiedniu V kadencji (1873–1879, jako reprezentant wielkiej własności z powiatów Sanok, Brzozów, Lesko, Krosno)Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok.