Od około 1904 był zastępcą prezesa oraz zastępcą delegata wydziału okręgowego w Sanoku Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego z siedzibą we Lwowie••••••••••. Na przełomie lipca i sierpnia 1911 został prezesem rady nadzorczej Domu Handlowo-Przemysłowego w Sanoku•. Jego nazwisko zostało umieszczone w drzewcu sztandaru sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, na jednym z 125 gwoździ upamiętniających członków. Był członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka. Przed 1914 był członkiem i radnym oddziału sanockiego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego••. W 1921, 1923, 1924 był powoływany na liście znawców z zawodu gospodarstwa wiejskiego dla oszacowania przedmiotów i gruntów, mogących ulec wywłaszczeniu dla kolei żelaznej oraz do wyznaczenia wynagrodzeń za wywłaszczenie praw wodnych••.
W Zasławiu założył szkołę. W Wielopolu prowadził młyn turbinowo-walcowy. W 1912 założył cegielnię kręgową w Zasławiu. Po I wojnie światowej rozpoczął tam tworzenie fabryki papieru (celulozy), jednak spółka ostatecznie upadła.
Był żonaty Gabrielą Darowską z Iskrzyni (1877-1939) i bezdzietny.
Do końca życia posiadał dobra w Zasławiu.