Namri dołączyło do wojskowej koalicji wspierającej babilońskiego króla Marduk-balassu-iqbi w czasie starcia z asyryjskim królem Szamszi-Adadem V (823-811 p.n.e.) w bitwie pod Dur-Papsukkal. Ciągłe bunty i niepokoje w Namri zmusiły następnych władców asyryjskich do poprowadzenia kolejnych wypraw wojennych przeciw tej krainie. Zgodnie z asyryjską kroniką eponimów przeciw Namri wyprawiali się: Adad-nirari III (810-783 p.n.e.) w 797 r. p.n.e.Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 169., Salmanasar IV (782-773 p.n.e.) w 774 r. p.n.e.Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 171. i Aszur-nirari V (754-745 p.n.e.) w 749 i 748 r. p.n.e.Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 173. Przeciw Namri i innym zbuntowanym krainom w jej pobliżu wyprawił się też w drugim roku swego panowania Tiglat-Pileser III (744-727 p.n.e.), w którego inskrypcjach Namri wymieniane jest już wśród „prowincji potężnych Medów”. Ostatnie wzmianki o krainie Namri w źródłach asyryjskich pochodzą z czasów panowania Sargona II (721-705 p.n.e.). Zgodnie z jego inskrypcjami, przebywając w 714 r. p.n.e.