Redakcja dysponowała rozległym serwisem zagranicznym, korespondentami w Wiedniu, Paryżu, Londynie i Rzymie, dobrą kroniką lokalną.
Głównym redaktorem był Jan Dobrzański (od 1865 do 1885 wydawca pisma), który kształtował jej linie polityczną zgodnie ze swoimi poglądami. Zgodnie z nimi gazeta miała charakter liberalny i demokratyczny, a w swej linii nie występowała przeciw Austrii. Propagował ugodę z Rusinami, zniesienie pańszczyzny za odszkodowaniem, odbudowę Polski od Dniestru po Odrę i Bałtyku po Morze Czarne. Sympatie polityczne redakcji gazety ewoluowały. W czasie powstania styczniowego były bliskie „czerwonym”. Autorzy ostro krytykowali posługę abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, nazywając go wyrodnym Polakiem, by w kilkadziesiąt lat później widzieć w nim kapłana, który w historii polskiego narodu i katolickiego kościoła zajmie jedno z najzaszczytniejszych miejsc. Po śmierci Dobrzańskiego (1886) gazeta stała się organem obozu konserwatywnego Podolaków. Już w XX w. (1911) gazeta została zakupiona przez spółkę reprezentującą koła ziemiańskie, przechodząc na pozycje konserwatywne.