Historia thumb|left|160px|Nieistniejący grobowiec i pomnik Tauentziena. thumb|right|240px|Dom Towarowy Wertheim ok. 1938 r. thumb|right|240px|Plac i kamień ok. 1989 r. W rejonie dzisiejszego placu Tadeusza Kościuszki istniał cmentarz przeznaczony dla biednych i obcych. Założony został w 1318 r. i znajdował się poza ówczesnymi murami miasta, przed Bramą Świdnicką. Przy cmentarzu istniała kaplica św. Gertrudy. W 1557 r. zbudowano tu również szubienicę. Od tego zdarzenia kaplica służyła również do udzielania skazańcom ostatniej posługi. Została ona zburzona w 1603 r. po zbudowaniu Kościoła imienia Zbawiciela w 1568 r. obok nowego cmentarza z 1541 r. w rejonie obecnego, niedaleko położonego, placu Czystego. W 1795 r. wzniesiono, w miejscu jego pochówku, pomnik pruskiego generała Friedricha Bogislava von Tauentziena, komendanta twierdzy Wrocław, co uznaje się za zaczątek powstania placu.
Gdy Wrocław został zdobyty podczas wojny przez wojska napoleońskie w 1807 r. Francuzi podjęli decyzje o rozbiórce istniejących wówczas fortyfikacji. Wtedy to francuski oficer i inżynier Blain wytyczył plac, który w założeniach miał pełnić funkcje reprezentacyjne oraz mógł służyć defiladom.