Poetyckie ocalanie u Miłosza polega przede wszystkim na pokonywaniu nihilizującego działania czasu, przeciwdziałaniu zasadom przemijania za pomocą poetyckiej inwentaryzacji rzeczywistości aż do najmniejszych jej szczegółów.
Zawartość zbioru juwenilia poetyckie (trzy wiersze młodzieńcze, z których dwa pochodzą z debiutanckiego tomu Poemat o czasie zastygłym: Opowieść i Ląd), tom Trzy zimy przedrukowany w całości, z wyjątkiem przekładów wierszy Kazimierza Boruty oraz Patryka de La Tour du Pin, wiersze z lat 1935-1938, powstałe w Paryżu, Warszawie, i Wilnie, wiersze z pierwszych lat okupacji (1940-1942), utrzymane w przedwojennym stylu katastroficznej liryki poety, nacechowane wizjonerstwem i baśniowością, m.in.: Baśń wigilijna, Kraina poezji, Książka z ruin, Podróż, Rzeka, kilka utworów z tomu Wiersze, który wydał Miłosz w 1943 r. pod pseudonimem Jan Syruć, większość Wierszy pół-perskich, napisanych w 1944 r. w Goszycach, dedykowanych Jerzemu Turowiczowi, wiersze Biedny chrześcijanin patrzy na getto oraz Campo di FioriW rzeczywistości nazwa placu w Rzymie z pomnikiem Giordana Bruno brzmi: Campo dei Fiori., publikowany wcześniej w podziemnej antologii Z otchłani (Warszawa 1944), które w latach 80. XX w.