W 1965 roku kierownikiem Katedry Etnografii Ogólnej i Słowian został Aleksander Lech Godlewski, poszerzając jej zainteresowania badawcze na problematykę pozaeuropejską, głównie dotyczącą Australii i Oceanii. Podział na dwie katedry zakończył się w 1969 r., wtedy ponownie połączono je w jedną Katedrę Etnografii, której kierownictwo powierzono Aleksandrowi Lechowi Godlewskiemu.
W 1972 roku kierownikiem Katedry Etnografii został Adolf Nasz, rok później po jego śmierci, kierownictwo przejęła Dorota Simonides, następnie Edward Pietraszek, socjolog i historyk. Po 1974 roku problematyka badawcza podejmowana na katedrze i obejmująca badania terenowe dotyczyła także: Bałkanów, Rumunii, Pokucia czy pogranicza polsko-niemieckiego, oraz zagadnienia folkloru, sztuki ludowej, etnobotaniki i fitoterapii w medycynie ludowej.
Druga połowa lat 70. i lata 80. to czas intensywnej działalności Studenckiego Koła Naukowego Etnografów, które prowadziło badania między innymi wśród Polaków na Bukowinie.
W 1994 roku zmieniono nazwę jednostki na Katedra Etnologii, w 2002 na Katedra Etnologii i Antropologii Kulturowej, a w 2023 przemianowano ją na Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej.