Ściany we wnętrzu są otynkowane i pomalowane na biały kolor.
Wyposażenie Ołtarz główny wykonany z drzewa dębowego w latach 1920–1922, dzięki staraniom ks. Stefana Bakalarczyka, z figurami Chrystusa Zmartwychwstałego (w centralnej części) i św. Stanisławem i św. Wojciechem (po bokach). Ołtarze boczne pochodzą z poprzedniego kościoła: lewy ołtarz z obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, prawy ołtarz z obrazami Adoracji Trójcy Świętej z XVIII wieku oraz cudu Św. Walentego z poł. XIX wieku na zasuwie. Najstarszym zabytkiem w kościele jest barokowa chrzcielnica marmurowa z 1647 roku. Organy zbudował Leopold Blomberg z Warszawy w 1882 roku.
Szczególnym miejscem jest kaplica północna, gdzie w XVIII-wiecznym ołtarzu znajduje się renesansowy obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, zwanej Matką Bożą Latowicką. Obraz został wykonany na desce ok. 1600 roku, a sprowadzony do Latowicza ok. 1725 roku, od dawna słynie z licznych cudów i uzdrowień. Przykryty jest srebrną blachą barokową wykonaną przez warszawskiego złotnika Mietelskiego.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Architektura neogotycka w województwie mazowieckim Kategoria:Budynki projektu Józefa Piusa Dziekońskiego Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1911 Kategoria:Historia Latowicza Kategoria:Kościoły w diecezji warszawsko-praskiej Kościół Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Walentego Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie mińskim